7 Şubat 2019 Perşembe

7. Gün: Özlediklerim | #28DaysBlogChallenge


Herkese merhaba. Bugünün yazısı biraz geçe kaldı biliyorum. Ama geldi ya, önemli olan da bu değil mi? :)

En çok neyi özlüyorsun bu hayatta hiç düşündün mü?

Meydan okumaya katılmış pek çok bloggerdan daha gencim bu doğru. Sabah okuduğum blog yazılarında çoğu kişinin çocukluğunu özlediğini gördüm. Ben de aynı özleme sahibim. Dediğim gibi, pek çok blogger arkadaştan gencim. Ama sanırım artık o kadar da küçük değilim.

Bir çizgi film CD'si fazla izlemek kaydıyla kardeşimin beşiğini daha fazla sallamak için yaptığım pazarlıkları özlüyorum.
Kiraz topladıktan sonra kasanın içinden kiraz çöplerini anneannemle birlikte ayıklamayı özlüyorum. 
Bana cırcır böcesi (cırcır böceği) denmesini özlüyorum.
Birilerini kolundan çekiştirerek yıldızları göstermeyi özlüyorum. Hala 'waoov' diyorum ama birilerini kolundan artık çekiştiremiyorum.
Geceleri babamla evin içinde dolanmayı özlüyorum. O günleri doğru dürüst hatırlamıyorum bile ama özlüyorum.
Babamla birlikte lunaparka gidip oyuncaklara binmeyi özlüyorum. 
Büyük temizlik zamanlarında yemek masasının sandalyelerinin koridora sıralanmasını özlüyorum. Evleri ulaşım araçlarına benzetmeyi özlüyorum. Pilot halimle taaa uzaya kadar, en sınıra çıkabileceğime inandığım zamanları özlüyorum :)
Ama artık ne o yemek masası, ne sandalyeleri var; ne de artık hayali pilot hallerim.

İşte bu yüzden ben de çocukluğumu çok özlüyorum. Ama sanırım daha ziyade anıları özlüyorum.



10 yorum:

  1. Çocukluk, herkesin özlemini duyduğu en güzel dönem gerçekten.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bence de kesinlikle öyle. Eşsiz ve yeri asla doldurulamayacak yıllar. Yorumunuz için teşekkür ederim :)

      Sil
  2. Yaşımız kaç olursa olsun yine büyüyoruz. Ilkaycıgım zamanın kıymetini bilemek ve doya doya yaşamak lazım..
    Sevgilerimle ❤

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle, doya doya yaşamak lazım. Çünkü sanırım şu hayatta telafisi hiçbir şekilde mümkün olmayan en önemli şey bu: Zaman. Yorumunuz için teşekkür ederim bu arada, sevgiyle :)

      Sil
  3. Çocukluğumu ben de özlüyorum ve biraz yaşlandım galiba :D

    YanıtlaSil
  4. Kısa olduğu kadar manalı bu cümleleri barındıran yazını okurken samimiyetle söylemek isterim ki hayran kaldım yazım diline. O kadar güzel anlatmışsın ki çocukluğuna dair içinde biriken özlemleri... ve ardından Evgeny Grinko... Kitap yazmalısın, kesinlikle çok sevdiğim bir yazarın cümleleri arasında dolaşıyormuş gibi hissettim, mutlu oldum ve çocukluğumdan benzer parçalarla karşılaştım. Beni birkaç cümleyle dahi o zamanlardaki umutlu çocuğa götürdün. Teşekkür ederim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Konuyu okuduktan sonra ne yazacağımı bilememiştim. Ama yazmaya başlayınca da ne yazacağımı hiç düşünmeden öylece yazdım. Şimdi yazımı okuyunca ben de duygulandım ne yalan söyleyeyim :) Yazımı beğenmene, bunları hissettirmesine çok ama çok sevindim. Sevgilerimle :)

      Sil
  5. bayıldım bayıldım. annatsana çocukluğunu daha çok ya noluur :) hepsi hepsi çok hoştu cırcır böceğii :)

    YanıtlaSil