30 Temmuz 2018 Pazartesi

Oğullar ve Rencide Ruhlar | Kitap Yorumu


Herkese merhaba :) Son günlerde uyku problemi yaşıyorum. Aslında belki de bunu kendi kendime yaşatıyorumdur. Ama önemli değil. Çünkü konumuz bu değil. 
Önümüzdeki günlerde fırsatını bulamam diye hazır uyumuyorken ve etraf mükkemmel bir sakinliğe sahipken bayılarak okuduğum ve yorumunu zevkle yapacağım bir kitapla karşınızdayım.


''Beş yaş insanın en olgun çağıdır; sonra çürüme başlar.''


Aslına bakarsanız -özellikle- son zamanlarda okuyacağım kitabı seçmekte baya zorlanıyorum. Elim aynı anda pek çok kitaba gidiyor. Ama galiba biraz da kapağının ilgi çekici renginden olacak, Oğullar ve Rencide Ruhlar onu okumam için adeta ışıldadı. 
Bunun dışında Alper Canıgüz, kitaplarını gerçekten merak ettiğim bir yazardı. Ki zaten kitap da Yaz Okuma Şenliği listemde ( TIK TIK! ) yer alıyordu.



Yine uzun uzun kitabı okumaya başlama hikayemi anlattıktan sonra şimdi de dilerseniz biraz kitabımızdan bahsedelim.
Kitap, ana karakteri olan Alper Kamu'nun ağzından anlatılıyor. Alper 5 yaşında bir çocuk. Gerçi ona çocuk demek az kalır. Hem yaşı gereği biraz haylaz, hem de yaşından beklenmeyecek derecede bilmiş. Ki bu konu hakkında da küçük bir eleştirim olacak az sonra.
Alper, mahallelerinde işlenen bir cinayete -kısmen- tanıklık ediyor. Ve sonrasında en büyük amacı bu cinayeti çözmek oluyor. Biz de Alper'in cinayetin ardındaki gerçeği ortaya çıkarış hikayesini okuyoruz kitap boyunca.

Öncelikle şunu söylemeliyim ki, kitaba bayıldım. Kitabı bu kadar çok seveceğimi kitabın son bölümüne kadar ben de bilmiyordum dersem inanın abartmış sayılmam. Kitaba başlamadan önce hakkında en ufak bir bilgim yoktu doğrusu. Sadece yazarın üslubunun biraz mizahi olduğu duyumunu almıştım o kadar. Ki zaten yazarın dilini çok sevdim. 

Ancak kitaba dair şöyle bir eleştirim olabilir ki, Alper'in 5 yaşında olması sanki biraz inandırıcı değildi. Ki bana göre hiç inandırıcı değildi. Alper Kamu harika bir karakter, orası ayrı konu ama inandırıcı değil. 

Bunun yanı sıra, yazar psikoloji mezunuymuş. Bunu kitabı okurken hissedebiliyorsunuz. En azından ben hissedebildim diyeyim. Bunu da ayrıca sevdim zaten. Yani bilgi birikimini olaylara ve yazın diline yedirebilmesini.

Benim okumaktan büyük keyif aldığım bir kitaptı Oğullar ve Rencide Ruhlar. Kitabı elime aldığım her seferinde zaman nasıl geçiyor anlamıyordum. Ki kitabı parça parça okumak durumunda kalmasaydım büyük ihtimalle daha kısa sürede bitirirdim. 

Bu arada kitabın sonu sizce de harika değil miydi sevgili kitabı okumuş olan okurlar? En en en son kısım haricinde kahkaha atmış bile olabilirim :)

Şimdilik hoşçakalın. Bol kitaplı, güzel günler :)



ALINTILAR 

''Biraz hayat deneyimi onu daha da olgunlaştırabilirdi. Kirletebilirdi de tabii. Aslında bu olasılık akla daha yakın geliyordu.''


''Babam bana yüce yaradandan söz ederken, onun yukarıda yaşadığını anlatmıştı. Benim için yukarıda yaşayan kişi Hasan Amca'ydı. Neden karısı Sevim Teyze değil de Hasan Amca? Erkek egemen kültür yüzünden mi? Bunlar nasıl işleniyordu beyinlere?''


''Böyle bir mahallenin adını neden Paris koymuşlar acaba?''
''Bilmem. Belki Baudelaire'i çok sevdikleri içindir.''
'' Demek haydutluktan arta kalan zamanlarında şiir okuyorlar ha?''
''Şiir karın doyurmaz,'' dedim. ''Söyledim, çok yoksullar.''
''Yoksulluk çeken herkes eşkıya olmuyor.''
''Herkes Baudelaire de olmuyor.''


"Biz orada olmasak eminim ayaklarına bile kapanırdı komiserin. İnsan bu hallere düştükten sonra aynaya nasıl bakardı ki? Yüzmilyonlarca insan nasıl bakıyorsa öyle herhalde." 


''Dünya hala dönüyordu işte. Bütün pespayeliğiyle.''











10 yorum:

  1. Bu kitabı bende uzun zamandır merak ediyorum. Ama henüz almadım.

    YanıtlaSil
  2. Alper Canıgüz okuyan ve sevenleri görünce bir mutlu oluyorum ki sorma :).

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Senin sevdiğini biliyordum :) Hatta senin yorumların da hevesimi biraz arttırmış olabilir :)

      Sil
  3. Kitabı ben de okudum, çok heyecanlı ve komik ilerliyordu. Parça parça okuduğum için çoğu şey uçup gitmiş kafamdan. Şu karakola gittikleri bölümü anımsadım sadece. Bu yaz tekrar okumayı düşünüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim de güldüğüm bölümler vardı. Okuması keyifliydi. Belki aradan zaman geçince bir kez daha okurum ben de, ki muhtemelen okurum :)

      Sil
  4. Kan ve Gül kitabını okumuştum çok farklı bir tarzı vardı. Elime tekrar geçerse bu veya herhangi bir kitabı mutlaka okurum :) Zaten ana karakterin ufak bir çocuk olduğu çoğu kitap yaş konusunda pek ikna edici davranmıyor belki de davranmak istemiyor :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kan ve Gül'e meşgul olduğum bir dönemde başladığım için devam etmemiştim, ki zaten çok başındaydım. Devam etseydim benim de yazardan okuyacağım ilk kitap Kan ve Gül olacaktı. O kitabını da yakında okumak istiyorum. Dediğin gibi çocuk ana karakterler yaşlarından daha olgun yansıtılıyor kitaplarda ama bu karakter cidden uç noktadaydı :)

      Sil
  5. Ben de Oğullar ve Rencide Ruhlar, Cehennem Çiçeği ,Kan ve Gül kitaplarını okudum. Çok keyifle okudum, oldukça akıcıydı. Henüz okumadığım kitapları da sırada bekliyor okunmak üzere. Yalnız bir sorun var; okuduktan sonra kitaplarla ilgili ayrıntıları çok net hatırlayamıyorum .Okurken bu kadar severek okuyup, sonradan o kitabının konusu neydi diye kitapların konularını birbirine karıştırmam neye alamettir emin olamıyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de yalnızca Oğullar ve Rencide Ruhlar ile Kan ve Gül isimli kitaplarını okudum. Yazarın üslubunu ve hayal gücünü seviyorum ama tıpkı bahsettiğiniz durumda olduğu gibi ne yazık ki beni derinden etkileyen şeyler olmuyor yazdıkları. Yine de altı çizilesi cümleleri var kitaplarının. Yorumunuz için teşekkür ederim :)

      Sil