2 Mart 2018 Cuma

Günlük Tutmak ve Diğer Birkaç Şey


Herkese merhaba :) Muhtemelen yazımın başlığından da anladığınız üzere yine kafası karışık bir yazıyla karşınızdayım. Ama toparlanır nasılsa.

İlk gündem maddemiz günlük tutmak! Küçüklüğümden beri öyle ya da böyle günlük tutarım. Gerçi küçüklük günlüklerimde kayda geçecek kadar önemli pek bir şey yazmıyor. Her günümün değişmez akışını not etmişim yalnızca. Sadece haftasonları farklı :) Ama ilkokul günlüklerimi kaybettim malesef. Her ne kadar aynı cümlelerden oluşsalar da anı olarak kalsalardı hoş olabilirdi.

Bir de lise günlüklerim var. Özellikle de lise 1'de yazdığım günlük diyorum ve pooff! Cidden komik, hem de baya baya komik. Ama o dönemdeki hislerimle şimdiki duygu ve düşüncelerimi karşılaştırmak güzel hissettiriyor. Sonraki yıllarda da çok sık olmasa da belli aralıklarla günlük yazmışım. Son dönemde de yine günlük yazmaya sarar oldum. Yazmak insana kendini iyi hissettiriyor bence. En azından bana kendimi iyi hissettiriyor diyelim. Bu arada günlüklerimi yazdıktan sonra kesinlikle okumuyorum. Aradan baya bir süre geçmeli ki, öyle dönüp okuyayım. Yazdım ve defteri kapattım. İmla hatası olsa ne olur olmasa ne olur. Hem sıcağa sıcağına okumanın pek bir yarar sağlayacağını düşünmüyorum.

Günlük tutmayı bazı insanlar -hatta belki büyük bir çoğunluk- çocukça buluyor. Ama bence öyle değil. Günlüklerimin içinde çeşitli çizim ve biletler var. Yani kısacası yazdım bitti olayı değil günlük tutmak benim için. Anı biriktirmek belki de. Anı biriktirmeyi seviyorum. Ve anı biriktirmenin yaşı olmayacağı için günlük tutmanın da yaşı olmayacağını düşünüyorum.

Bazı insanlar günlüklerinin okunmasından olabildiğince korkuyorlar. Ve bu yüzden de günlük yazmaya çekiniyorlar. Tabi insanın kişisel alanın izinsizce ihlal edilmesi hoş bir durum değil. Ama günlüğüm okunsa bile bundan çekinmem, kızarım orası ayrı ama çekinmem. Çünkü sonuçta günlüğüm beni yansıtıyor. 

Eğer siz de güvenebileceğiniz bir sırdaşınız olsun istiyorsanız -böyle bir durumda günlüğünüzü iyi muhafaza edin tabi ki- ve zamanda yolculuk yapmak istiyorsanız günlük tutabilirsiniz. Yazmak kişinin kendi kendine uygulayabileceği en etkili terapi bence.

Bu arada fotoğraflardaki defterlerden biri de şiir defterim. Önceden başka şairlerin şiirlerini yazmaya çalışmam ve üşenip devamını getiremem üzerine, başka bir defterle kendi şiirlerimi yazmaya başladım. Bu da çok güzel. Kötü olsa da karalayın bence bir şeyler. Ne fark eder ki, kendiniz için değil mi sonuçta? Bir de şu defterlere bayılıyorum. Çok şekerler. Hatta bir tane daha almak istiyorum bulursam.



Bugün Kafkaokur dergisini aldım bir de. Daha incelemeye fırsatım olmadı. Ama bu ayın işlenen kişisi  ilgimi çeken biri. Vincent Van Gogh. Ayrıca ayraçları da çok sevdim :)



Bir de dergiyi alırken Pulbiber Mahallesi'ni aldım. Böylece kıymetlilerim tamamlandı. Ama buruk bir sevinç oluştu kitabı alırken içimde. Çünkü Didem Madak'ın başka bir şiir kitabı yok. Bu çok üzücü benim için. Hem de çok çok çok üzücü.
Ama yine de şiirlerini okumak için sabırsızlanıyorum.

Şimdilik hoşçakalın. Musmutlu, güzel günler :)





28 yorum:

  1. Günlük tutmak güzel oluyor. Anılar birikiyor böylece.Şiir defterlerini de seviyorum ben.Keyifli okumalar diliyorum bu arada.Musmutlu kalın.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anı biriktirmek güzel oluyor. Üzerinden zaman geçtikten sonra yazdıklarını okumaksa hem ilginç hem güzel :) Sevgiler :)

      Sil
  2. Ben de son Madak kitabımı aldığımda aynı şeyi hissetmiştim. Günlük tutmak çok güzel bir şey ve bence de yaşı yok, genelde neden öyle algılanıyor bilmiyorum. Ben de notlarımı yazıyorum tarihlerle beraber veya önemli notlarımı günlük olmasa da düzenli bir şekilde ve yazmanın o kadar faydası var ki şimdi sıralayıp sizi sıkmak istemem 😊 Kısaca sana katılıyorum 😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne sıkması, yorumları severek okuyorum :) Yaşadıklarını, hissettiklerini bir şekilde kaydetmek güzel bir şey bence de.

      Sil
  3. Günlük tutmanın insanı rahatlattığını düşünüyorum ben de ve düşüncelerini yazarak netleştirebiliyorsun :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle. Yazımın ana düşüncesi kısaca buydu :D

      Sil
  4. Bence günlük tutarak anılarını biriktirmek hoş birşey☺
    Ayrıca çocukcada değil😁

    YanıtlaSil
  5. Kaç kez günlük tutmayı denedim ama en fazla 2 hafta dayanmışımdır :D Bu özelliğini hiç kaybetme :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de bazen sık sık yazıp bazen günlerce yazmıyorum. Ama bir şekilde yazıyorum. İyi hissettiriyor :)

      Sil
  6. Günlük tutan insanlara ne özenirim ama yapamadım bir türlü.Bundan 10 sene sonra okumak ne güzel olurdu.Ya da torunlarının eline geçmesi düşünsenize muazzam bişey.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bence de çok hoş bir şey. Ama düşündüm de biraz da korkutucu. En iyisi hep bana ait olarak kalsın :)

      Sil
  7. Okuyan biri yoksa günlk tutmak sahane bir sy :) okurken o ani tekrar yasatiyor insana

    YanıtlaSil
  8. Günlük tutmak, dediğin gibi hem anı biriktirmeni hem de zamanda yolculuk yapmanı sağlıyor. :) Bu yüzden ben de çok severim günlük tutmayı. Ayrıca İpek Ongun'un günlüklerle ilgili çok sevdiğim bir sözü var: Anı defteri tutmak, hayatı bir kez daha yaşamak demektir. ^_^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O sözü hatırlıyorum :) Bu arada hala Şimdi Düğün Zamanı'nı okuyorum. Belki bugün biraz ilerlerim :)

      Sil
  9. Günlük tutmak çok güzel ya benim tüm günlükler duruyor bazen okuyorum baya komik şeyler yazmışım :)) hatta bir kaç eski arkadaşıma da yazdırmıştım :)) günlük tutmak çok güzel bence bende yeniden başlamak istiyorum artık :) Keyfili güzel yazmalar canım benim sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dediğiniz gibi çok güzel. İnsana türlü duyguyu yaşatıyor tekrar okurken :) Sevgiler :)

      Sil
  10. Benim tuttuğuma pek günlük denmeyebilir son bir kaç senedir yazıyorum ama daha bir ajanda bitiremedim bazen üşeniyorum günlerce yazmıyorum bazen dolup taşıyorum yazdıkça yazasım geliyor.Açıp okumayı da istemem sanırım biraz karamsar oluyorlar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de aynen öyleyim aslında ama son dönemde sık yazıyorum. Günlerce hiç yazmadığım zamanlarda oluyor tabi. Anı defteri, duygu defteri veya ne denirse yazmak rahatlatıcı :)

      Sil
  11. Yaklaşık olarak 11 yıldır günlük tutuyorum ve zaman zaman geçmişteki anılarımı okumak ilaç gibi geliyor resmen ^^
    Sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ooo, baya güzel :) Anıları okumak bazen hüzün bazen mutluluk veriyor. Sevgiler :)

      Sil
  12. günlük tutmak insanın kendisi için yapabileceği en güzel şeylerden biri bence hayatta. benim bütün girişimlerim yarım kaldı o ayrı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim de uzun zaman yazmadığım oluyor. Günlük bir yerde arkadaş gibi oluyor bence. Yazıyorsun, yazıyorsun ve yazıyorsun. Ve bitti, kimse ne diyecek ne düşünecek diye kasmadan içindekileri atmış oluyorsun. Sanırım en çok da bu yüzden seviyorum :)

      Sil
  13. blogunuzu görünce blogger kullandığım zamanlar aklıma geldi bende harikalar temaı kullanıyordum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belki bir gün yine yazarsınız blog belli mi olur :)

      Sil
  14. içten üslubunu yazılarını okuduğum her zaman hissediyorum. yine içten bir yazı daha. Bende günlük yazmaya çalışıyorum uzun yıllardır. Günlük tutmanin en güzel yanı aradan yıllar geçtiğinde o satırları okuduğunda o zamanlar yeniden canlanıyor gözünde. işte o anlar cidden pahabiçilemez oluyor. Hatırlattığın onca şey için tekrar teşekkürler. Sevgilerimle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu yazıyı yazdığım sıralarda günlük yazma konusunda bir hayli aktiftim. Ama şu sıralar hiç yazmıyorum. Gerek zamanım olmuyor, gerekse kendim yazmıyorum. Belli dönemlerde iyi bir arkadaş oluyor günlük. İşte böyle ara ara bolca yazıp ara ara yazmıyorum :) Yazılarımı beğeniyor olmanıza gerçekten sevindim. Dönüt olarak böyle içten yorumlar almak da paha biçilmez. Musmutlu, güzel günler :)

      Sil