29 Kasım 2017 Çarşamba

Biri Merhamet Mi Dedi?


Size geçenlerde başıma gelen bir olayı anlatacağım şimdi. Hatırladıkça bile hala sinirlenmeden edemiyorum. Biraz da üzülüyorum. Sanırım merhamet de, vicdan da yalnızca lafta ve bahanelerde kaldı. Yazık.

Dediğim gibi geçenlerde, bir sabah, karşıdan karşıya geçmek için ışığın yanmasını bekliyordum. Hoş, ışık yansa da bazı dolmuşçu abilerimizin acelesi olduğundan yayalara yol vermeyip gaza basıyorlar ya, neyse. Konumuz bu değil. 

Tam bu sırada karşıdan karşıya geçmek isteyen bir köpek belirdi yanımda. Ama garibim bir ileri bir geri gidiyor serseme dönmüş. Sevimli de bir şey. Ben de dur geçme anlamında işaretler veriyorum hayvana geri geliyor. Ama bir an birkaç adım benden uzaklaştı ve tadaamm! Bir dolmuş neredeyse hayvancağızı eziyordu. Diyorum görmemiştir, hızdandır falan. Ama basbaya gördü. Zaten görülmeyecek kadar küçük bir köpek de değildi. Gelirken karşıdan bile görünür yani. Hızında gram değişiklik olmadan geçti gitti. Hayvancağız son anda kurtuldu. Eğer gözümün önünde ezilseydi çok büyük ihtimalle o an şoka girerdim ben. Hiç dayanamam çünkü. Ama o an iyi olduğu için sadece dolmuşçuya sinirlendim. Hem de çok. Ve tam o sinirle bir hışım karşıdan karşıya geçerken, bizim okulun yanındaki okula giden küçük öğrencilere başka bir dolmuş çarpacaktı. Nereye ne yetiştiriyorlar anlamıyorum, cidden anlayamıyorum. Ona da ayrıca sinirlendim gittim millete patladım. İnsanı sinir hastası ederler yeminle.

Bir de geçenlerde bir habere rast geldim. Doğru olmamasını umsam da artık işin sonunu, uç noktayı bilemiyorum da. Bir kafeye giren kedinin üstüne kaynar su dökülmüş ve hayvan ölmüş. Cidden yazarken bile bir kötü oldum. Bu arada kafenin ismi de 'Doğa.' Bu tezatlık çok ironik. Trajik? Ne desem bilemiyorum.

Onlar konuşamıyor, dertlerini anlatamıyor diye onların da birer can taşıdığını unutup vahşice eylemlerde bulunma hakkını kendimizde görmeli miyiz? Daha doğrusu böyle bir şeye hakkımız var mı? Bazı şeyler lafta kalmasaydı keşke. Ama işte keşke. Hep keşke. Neden hep keşke? 
Keşke, keşke, keşke...

Ama yine de iyi insanlar hala var. Bunu biliyorum. En azından bugün yaşadığım küçük bir olaydan sonra bunu anladım. Ama bunun anlatılacak pek bir yanı yok. Sadece küçük bir sohbetten ibaret bu olay. Ama iyi ki böyle insanlar var dedirten cinsten. 

Hoşçakalın. Güzel günler dilerim :)



14 yorum:

  1. Artık bazı insanlar için "kötü" kelimesi yeterli gelmiyor. İçleri nefret ve kin dolu varlıklar diyebiliyorum en fazla. Bunun bu kadar yayılmasının toplumsal nedenleri kesinlikle var bence. Abuk subuk siyasal tartışmalarla uğraşacağımıza toplum adına bir şeyler için çabalamanın zamanı gelmedi mi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok haklısınız. Bazen kelimelerin bile değeri kalmıyor. Herkes kendi derdinde. Bazı insanlar maddi şeylere o kadar düşkünler ki, maneviyat umurlarında değil. Odak noktası yanlış yönde.

      Sil
  2. İyi ki iyi insanlar tükenmemiş henüz...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İyi ki. Umudumu kaybettiğim zamanlarda kurtarıcı gibi çıkıveriyorlar karşıma.

      Sil
  3. Dolmuş şoförleri serseri mayın gibiler. İyi ki köpüşe bir şey olmamış. ://

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen öyleler valla. En olmadık yerlerden çıkıveriyorlar. İyi ki olmadı. Geçen gün okula da geldi. Çok tatlı bir şey ama :)

      Sil
  4. Kaynar su nedir yahu! Zor okudum, içim sıkılıyor okurken bile. İnsanlar kötü ama iyi insanlar umarım kalmıştır.. Bunu diler olduk..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir de fotoğraf vardı ama bakamadım. Vicdansızlar demek hafif kaçıyor. Zaten ne söylenirse söylensin o anlayamadığım düşünce yapısı değişmedikçe böyle olayların ardının kesileceği yok.

      Sil
  5. Merhametin sadece insanlara gösterilmesi gerektiğini düşünen düşüncesiz insanlar var ve kaldı ki genelde insanlara da göstermiyorlar bu merhameti. Böyle hassas bir konuyu paylaştığın için teşekkürler, emeğine sağlık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerek insan gerek hayvan olsun kimse kimseye merhamet etmiyor malesef ki artık. İnsanların bazıları da iyi niyeti suistimal etme peşinde. Ama hayvanların dertleri basit: Beslenmek ve sevilmek. Geçen gün arkadaşımla karşılaştığımız köpek de acıkmıştı ama doyduktan sonra sadece sevilmek için peşimizde dolandı durdu. Onlara yardım edilmiyorsa, bari zarar verilmesin.

      Yorumun için teşekkür ederim ayrıca.

      Sil
  6. Hayvanlara kötü davranan insanları affedemiyorum. Bunun hiçbir şekilde açıklaması, mantığı yok. Saf kötüler. Umarım bedelini öderler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım! Kendini savunamayacak bir varlığa kötü muamele yapabilecek düzeyde birinin vicdan namına nasibini almamış olduğunu düşünüyorum.

      Sil
  7. Yazık çok yazık insanlığa ve yaptıklarına koyduğun resme bakıyorum kıyılır mı şu hayvanlara nasıl sevimli.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değil mi ama? Bazı insanların dertleri ne anlayamıyorum.

      Sil