11 Eylül 2017 Pazartesi

Varolmayan Ülke


Birçoğunuz Peter Pan karakterini biliyorsunuzdur. Varolmayan ülkesinde yaşayan, büyümeyi reddeden, deli dolu bir çocuk. İşte bazen ben de Peter Pan'ın varolmayan ülkesine gidip onunla sonsuza kadar orada kalmak istiyorum. Sanırım sonsuzluk uzun bir zaman dilimi.

Aslında bunu çoğu zaman söylüyorum. Yani bu uçuk isteğimi. Çünkü insan bazen gerçeklikten kaçmak istiyor. Belki sorunlarından, belki de sorumluluklarından. Belki bilinmezliklerden. Nedenini tam olarak adlandıramasam da perilerin şarkı söyleyip dans ettiği, yıldızların altında ağaç evlerde uyuyabileceğim, Peter Pan gibi daimi mutluluk verecek bir enerji kaynağının yanında yaşayabilmeyi isterdim. Belki de hayalperestiliğimden ileri geliyor bütün bunlar.

Sanırım dünyanın sürüklendiği kaosa ve hayatın getirdiği 'her koyun kendi bacağından asılır' konseptine uyum sağlamakta zorlanıyorum. İnsanları gözlemlemek bir hayli ilginç. Kimi zaman da yürek burkucu, cesaret kırıcı. Ama buna rağmen eğlenceli. Gerçekten türlü türlü insan var. Ancak bütün bu çeşitliliğe rağmen yine de farklılıkları şiddetle reddediyorlar. Sanırım en ilginci de bu. 

Son günlerde düşüncelerim de net değil. Sanırım ruhumun bir parçası her zaman için varolmayan ülkede kalacak. Bu iyi bir şey mi, yoksa kötü mü emin değilim. Çünkü dünya ondan kaçmak için fazla acımasız. Keşke her zaman için çocuklar kadar masum kalabilse insanlar. Onlar gibi dürüst ve gözükara olabilseler. Onlar gibi nedensizce sevebilseler. Tıpkı küçük bir çocuğunki gibi istekleri bir dilim çikolata veya uçan bir balon kadar masum ve sınırlı olabilse. Sanırım büyüdükçe yitirilen duygulardan ilki masumiyet. Aslında masumiyet de geniş bir kavram. İçinde acıma, yardımlaşma, dürüstlük gibi pek çok başka kavramı barındıran çok geniş bir kavram.

Sanırım tam anlamıyla kendimizi soyutlamak hiçbir zaman mümkün olmayacak. Eh, elden ne gelir? En iyisi fazla takmamak. Belki de varolmayan ülkede bir çocuk olduğunu düşlemek gerçek dünyaya kaybettiği masumiyet ve dürüstlüğü vermek adına başvurabileceğimiz çıkar yollardan biridir. İçinizdeki masum ruhu, çocuğu asla kaybetmemeniz dileğiyle. Sanırım her şeye rağmen her zaman için umut var.

Yazılarıma karamsarlıkla başlayıp sonunda umutlu ve ucu açık bitirmek de kendi stilim oldu sanırım :) Ama işte ne yapayım? Biraz da kendimi avutuyorum böylece. Hem her şey bu kadar bilinmez ve karanlıkken; daha da karanlık, bitmiş bir sonla veda etmeye içim elvermiyor. Umarım bu tutarsızlığım çok garip karşılanmıyordur.

Neyse, şimdilik hoşçakalın. Musmutlu, güzel günler :)





16 yorum:

  1. Hımm bu yazını okuyunca aklıma ilk gelen şeyi söyleyeyim mi?
    Gel beraber Peter Pan 'in memleketine gidek:)) Cidden yazında kendimi de buldum diyebilirim, o yüzden kesinlikle haklısın :))
    Yani sen ciddi ciddi bir düşün bu Varolmayan ülkesine beraber gitmeyi;D

    YanıtlaSil
  2. Çok güzel bir yazı olmuş canım.
    Bende senin gibiyim bazen herşeyden uzaklaşıp bir çizgi filim karakterinin yaşadığı yerde yaşamak isterdim.Yalansız,dolansız özgün bir hayat.
    Şunan benim ruh halim uzaklara gidip,bir şey düşünmeden yaşamak istiyor.
    Her koyun kendi bacağından asılır mantığını kabul etmektense, sürüyle yaşıyorsan bazı şeyleri beraberlik ve birlik içinde atlatmalıyız.
    Herşeye rağmen hayat devam ediyorsa umut herzaman vardır.
    Sevgiler canım 😍

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynı şeyleri ben de düşünüyorum. Tek isteğim kendi köşeme çekilmek ama bu pek mümkün olmuyor. Umuda ben de inanıyorum. Sanırım onu canlı tutmak da yine kendi elimizde ama kendi hayatımı da geçersem dünyada o kadar feci olaylar oluyor ki. Bazen ben utanıyorum insanlık adına. Bu olayları bir sebebe de bağlayamıyorum. Umarım bu hayali ülke bir gün 'varolabilir.' Güzel yorumun için çok teşekkürler :)

      Sil
  3. Güzel bir yazı olmuş. Ama şunu da unutmamalısın. Gökkuşağı hep yağmurdan sonra çıkar. Bu da insana güzel şeylerin olabileceğini gösterir her zaman. Dünyada herşey elbette toz pembe değil.Olması gerektiği gibi yaşanmıyor hiçbir şey. Ama bu bizi umutsuzluğa sürüklemesin. Her karanlık ışığını da beraberinde getirir. Umarım insanlık adına insanlıktan çıkmadan yaşayabiliriz.Sevgi dolu,çıkarsız bir dünyada tıpkı çocuklar gibi masumca.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel yorumunuz ve iç açıcı dilekleriniz için çok teşekkürler :) Umarım gökkuşağının çıkacağı günler de gelir.

      Sil
  4. Böyle bir hayaller diyarında kim yaşamak istemez ki keşke bir yolu olsa da hepimiz hayaller diyarına gidebilsek :)

    Umarım gelecek günler bu günlerimizden daha güzel olur. Sevgilerimle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sanırım her şey hayallerle başlıyor. Çok da depresif bakmamak gerekiyor geleceğe. Ben de bunun için çabalıyorum diyelim :) Teşekkürler güzel yorumunuz için :)

      Sil
  5. Belki masal diyarına gidemiyoruz ama masal gibi yerleri ziyaret edebiliriz. Umarım bol yıldızlı, ışık kirliliğinin olmadığı bol ağaçlı bir yerde sevdiklerinle kafa dinleme imkanı bulursun, biraz olsun seni rahatlatır belki :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle bir yere gitmek çok güzel olabilirdi. Ama o güzel anların da sonu er ya da geç gelirdi. Keşke hayallerimizdeki 'varolmayan' ülkeleri bir şekilde 'var edebilsek.' Güzel yorumunuz için teşekkürler :)

      Sil
  6. Biliyor musun? Ben de kendimi berbat hissettiğim bazı zamanlarda Peter Pan'ın üstüme peri tozu döküp Neverland'e beraber uçtuğumuzu hayal ediyorum. Seninle aynı düşünceleri paylaşmak güzel. :) O halde yuppiii, Peter Pan!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaten çocukken de peri olduğumu düşlerdim hep. Peter Pan'ı biraz daha büyüyünce tanısam da o da çok özel. Yaşasın Peter Pan! :)

      Sil
  7. Eğer gidersen beni de davet etmeyi unutma. :D Fantastik kitapları ben de bu yüzden seviyorum, bir nevi kaçış gibiler :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Fantastik kitapları okumak, büyülü dolabın içinden Narnia'ya çıkmak gibi benim için :) Ne zamandır da fantastik bir şeyler okumuyordum. Biraz canım çekti şimdi :)

      Sil
  8. ne güzel hayaller ülkesine gidebilmek , kitaplar varsa ben de gelirim ama kitapsız bir dünyada yaşayabileceğimi çok düşnemiyorum :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında gerçek olabilecek bir hayaller ülkesi burası. Sadece birazcık çaba. Kitaplar olmadan da o çabayı veremeyiz sanırım :)

      Sil