3 Haziran 2017 Cumartesi

Yabancı - Albert Camus | Kitap Yorumu


Yabancı uzun süredir okumak istediğim kitaplardan biriydi. Zaten kitabın elime geçmesi de oldukça dolambaçlı oldu. 
Geçen yılki kitap fuarında Camus'un bu kitabını stand görevlisine verdiğime öyle eminim ki. Ama her ne hikmetse eve geldiğimde bu kitap yerine yine Camus'un Düşüş isimli kitabı çıkmıştı poşetten. Daha sonradan kapakları aynı olduğu için karışıklık yaşandığını anlasam da, itiraf etmek gerekirse birazcık da üşendiğimden kitabı değiştirmedim. Yabancı'yı da bu yılki kitap fuarından aldım. 
Bu arada hala Düşüş'ü okumadım. Sanırım birazcık hevesim kırıldı kitaba karşı. Hem Camus'un üslubuyla tanışma kitabımın Yabancı olmasını istiyordum. Öyle de oldu. Çok övülen bu kitabı sonunda ben de okuyabildim ama aradığımı buldum mu orası tartışılır.


“O zaman sık sık düşünüyor ve içimden: beni kuru bir ağaç kovuğunda yaşamaya zorlasalardı da gökyüzüne bakmaktan başka bir işim olmasaydı,yavaş yavaş buna da alışır giderdim, diyordum."


Her şey ana karakterimiz olan Meursault’un annesinin ölümüyle başlıyor. Annesinin ölümü de dahil olmak üzere, başına gelen iyi kötü veya gündelik herhangi bir olaya aynı kayıtsızlıkla yaklaşıyor ve toplumun ondan beklediği davranış kalıbına uymuyor. 

Kitaba dün sabah başlayıp yine dün sabah bitirdim. Kitabı elimden bırakamadım. Bırakamadım çünkü yazarın üslubunda sebebini çözemediğim bir çekicilik vardı. Buradan şu anlaşılıyor ki, kitabı bir anlamda sevdim. Ama tabi, bir anlamda.

Üzerinde düşündüren, genel olarak beğendiğim bir kitap olsa da kitapta aradığım şeyi tam olarak bulamadım. Belki de bunda kitabın aldığı onca övgüden sonra kendimi kitap hakkında şartlandırmam da etkilidir, bilemiyorum ama kitabı okuduktan sonra beklediğim ve istediğim gibi 'waoov' moduna geçemedim. Her ne kadar yazarın amacının da bu yönde olduğunu düşünsem de, ana karakterin soğukluğunu, gereksiz derecedeki soğukluğunu sevemedim. Evet, zaten kitabın kilit noktası da ana karakterin bu soğuk ruh hali bunun farkındayım ancak bana hitap edemedi bir türlü.

Onun dışında, kitaptaki psikolojik tahlilleri sevdim. Zaten bu tip karakter çözümlemelerinin yapılması ilgimi çekiyor. Sadece çözümlenen karakter beni can evimden vuramadı o kadar.
Zaten çok okunan ve oldukça sevilen bir kitap. O yüzden bir şans vermenizde yarar var. Belki siz benden daha çok seversiniz belli mi olur?
Aradığımı bulamamamı beklentilerime yorarak Camus'un başka kitaplarını da okumayı istiyorum.
Şimdilik hoşçakalın. Bol kitaplı, güzel günler. :)








8 yorum:

  1. Daha önce de duymuştum çok ruhsuz duygusuz bir kitapmış,klasik kitaplar bile kişiden kişiye değişiyor bunu fark ettim.En iyisi hiç beklenti yapmamalıyız kitaplara başlarken ama elimizde değil heyecanlanıyoruz :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle, kendimizi kitabı okurkenki o ana saklamalıyız :)

      Sil
  2. Ben çok ama çok sevmiştim kitabı. Senin gibi düşünmüyorum açıkçası :)bu kitabı okumak kendimi sorgulamama neden olmuştu. Herkes gibi davranmadığı için yargılanan bu karakter beni etkilemişti :) Altta yatan anlamlar önemli galiba böyle kitaplarda. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Üzerinde düşündüren bir kitap olduğu doğru. Karakterin ilginç olduğu da doğru ancak bana genel olarak kitap fazla ruhsuz, soğuk geldi. Oysa böyle farklı karakterleri de severim ama bilemiyorum bu sefer olmadı işte :) Zaten sevilen de bir kitap, zevkler ve renkler mevzusu sanırım ^^

      Sil
  3. Kitaplara sıfır beklentiyle başlamak lazım. Beklentilerin büyük olunca kitap çok güzel olsa bile beğenemiyorsun. Bu yüzden artık arkadaşlarıma sevdiğim kitapları çok övmüyorum.

    Yabancı en sevdiğim kitaplardan olmasa da sevmiştim. Baş karakterin bazı düşüncelerini ve hareketlerini kendime yakın bulmuştum. Onun kadar olmasa da biraz duygusuzluk bende de var :-)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne yalan söyleyeyim, o duygusuzluk biraz bende de var :) Ama nedensizce ana karakterle empati kuramadım. Ne diyelim, böyle okunacakmış bu kitap da ^^

      Sil
  4. Yıllar önce okumuştum kitabı ve çok etkileyici gelmişti. İnsanın o dönemdeki psikolojik durumuna bağlı olarak da ilgi çekebiliyor kitap. Ben zor bir dönemde okumuştum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle kitabı okurkenki ruh hali de çok önemli. Bazı kitapları beğenecekken beğenmediğim olmuştur bu yüzden.

      Sil