29 Kasım 2016 Salı

Ne var, ne yok? #4


Herkese merhaba. Aslına bakarsanız son 'ne var, ne yok' yazımdan sonra pek de bir değişiklik olmadı hayatımda. Sadece sınavlarım 'şimdilik' bitti ve biraz soluklanma fırsatı yakaladım o kadar.
Aslında bu yazıyı yazma amacım da farklı. 'Anılar' temalı yeni bir yazı dizisine başlamak istiyordum ama sonra kendi kendime dedim ki 'kızım senin anılarından başkalarına ne?' Bence mantıklı bir düşünce. Saçmalığın neresinden dönersen kardır sonuçta -,-
İşte neyse, ben de içimde kalmasın diye yazmayı düşündüğüm yazının farklı bir versiyonunu yazmak için klavyenin başına geçtim işte.
 Lafı evirdim çevirdim. Aslında merak ettiğim şey kitaplarla nasıl tanıştığınız. Teoride ben de bir kitap bloğu sayılırım. Her ne kadar son dönemde kafası karışık bir blog olsam da. Ama bu durumu çok da takmıyoruz değil mi?

Peki ben kitaplarla nasıl tanıştım? Aslına bakarsanız, daha okumayı bile bilmeden kitapları çok seven bir çocuktum ben. Ciddiyim bu konuda ve çok şanslı olduğumu düşünüyorum. Ama tam olarak ne zaman bu denli okumaya başladığımı anlatacak olursam, işte o kısım biraz karışık.
Sanırım 8. sınıfa gidiyordum o zamanlar. Çok sevdiğim bir arkadaşım vardı, şimdi her ne kadar bağımız kopsa da, onunla sinemaya gitmiştik ve çıkışta da D&R'ye girdik. Hatırlıyorum, o da çok fazla kitap okurdu. 

Neyse, girdik D&R'ye. Kitaplara bakıyoruz ama karar veremedik. Orada da bir görevli vardı. İkilemde kaldığımız kitapları gösterdik, aslında bir bakıma o ilgilendi. Bu arada elimizde Harry Potter'ın bir kitabı vardı. O zamanlar birçok kez filmlerini izlemiş olsam da kitaplarını yeni yeni kütüphaneden alıp okuyordum. Sonra eliyle bütün fantastik ve polisiye kitaplarını göstererek, 'şu gördüğünüz hiçbir kitabı önermem, bence tam anlamıyla zaman kaybı' dedi. Tabi benim asfalyalarım attı. (Sinirlendim yani.) Sonra biraz da adama inat, gittim Hush Hush serisini komple satın aldım. Hayır yani elin adamına kızıp da o kadar kazıklanmak ne mana değil mi ama? Bir de alıyorsun madem, git Harry Potter kitaplarından al da, seriyi tamamla değil mi ama? Kafa işte -,-

Neyse kitapları aldım almasına ama bir yandan da düşünüyorum annem bir anda bu kadar kitap alınca kızar mı diye. Gizli bir operasyonla kitapları odama soktum ama sonra biraz zaman geçince kitaplığıma yerleştirdim. Haliyle annem görmüştür ama bir şey demedi. Zaten kitap almama bir şey demez ama o zaman biraz çekinmiştim. Gerçi bence o yaşta kim olsa biraz çekinirdi. Bence satıcının yaptığı da bir çeşit stratejiydi ya da kendi öküzlüğü bilemiyorum ama gerçekten sinir bozucu olduğunu çok net hatırlıyorum.

Daha sonra da aldığım kitapların ardı arkası kesilmedi zaten. Bu yüzden kendime 'ifla olmaz bir kitap alıcısı' diyorum ya işte. Gerçi kaç zamandır kitap almıyormuşum da, şimdi fark ettim. Benim için büyük başarı gerçekten.
Siz de kitaplarla tanışma hikayenizi yorum olarak bırakabilirsiniz. Bu konuda konuşmayı çok isterim.
Onun dışında İzmir'e bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyor 'hala daha.' Sanırsın İngiltere'de yaşıyoruz. Gerçi yağmuru severim ama tabi evin içindeysem. Yollarda sefil oluyorum yoksa -,-
Neyse, bol bol gevezelik ettiğim bir yazımın daha sonuna geldim. Şimdilik hoşçakalın. Bol kitaplı, musmutlu günler. :)





12 yorum:

  1. Ben anı yazmayı da okumayı da çok seviyorum şahsen zaten bloğumzdan belli de olur kızkardeşimle anılarımıza çok yer veriyoruz daha da vereceğiz :) bence sende ver okurken çok keyif aldım bir çok yönden de kendime benzettim bende iflah olmaz bir kitap alıcısıyım sanırım tabi bu ara kendimi frenlemeye çalışıyorum bakalım ne kadar faydalı olacağım
    şaka gibi ama kitap okumaya ne zaman bu kadar çok bağlandığımı hatırlamıyorum biraz düşünmem büşraya sormam lazım :)
    Kısacası sen yaz biz okuruz 🎈

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazımı beğenmene çok sevindim. Yazılarınızı takip ediyorum zaten. Anı okumak benim de hoşuma gidiyor ama yazsam mı yazmasam mı bilemedim işte. Çok teşekkür ederim sana ve kız kardeşine :))

      Sil
  2. Anılarını da okumak isteriz İlkay :)) Fantastik kitaplar okuma alışkanlığı kazanmak için nimet bence :D Gerçi benim ilk romanım 4. sınıfta okuduğum Çalıkuşu'ydu. Bu nedenle benim için çok özeldir. Daha önceleri de kitap okuyordum ama ince, çocuk kitaplarıydılar. Ardından da Harry'lere başlamıştım sanırım, babam tüm seriyi almıştı :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne kadar güzel ya :) Ben de hala daha ilk kitabı dışında HP'lar yok, hala daha evet -,- Çalıkuşu'nu okumadım ama okumayı çok istiyorum :)

      Sil
  3. sevimli bir anıydı. :) bende öyle insanlara sinir oluyorum ama cevap veriyorum. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şu an için bana da komik geliyor ama o zaman çok sinirlenmiştim ^-^

      Sil
  4. Sonuçta blog senin blogun, bize nesi mi var? :) Anılarını okumaktan da keyif alırız diye düşünüyorum.

    Ben tam olarak hatırlamıyorum doğrusu, çocukluğumdan beri hep okuyorum. Seninki çok güzel ve hatırlanacak bir biçimde oluşmuş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumun beni çok mutlu etti :) Aslında ben de kendimi bildim bileli okuyorum ama bu olay hayatımdaki büyük dönemeçlerden biriydi diyebilirim. Demek ki arada sırada sinir bozucu insanların hayatımızda olumlu etkileri de olabiliyormuş :D

      Sil
  5. Yazını keyifle okudum benimde aklımda böyle bir yazı yazmak vardı kitaplarla nasıl tanıştığım hakkında şimdi senin yazını da okuyunca en kısa zamanda yazmak istiyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beğenmene çok sevindim. Yazını merakla bekliyorum o zaman :)

      Sil
  6. Benim annem ve babam hatta ailemdeki kimse kitap kurdu değildi. Hani derler ya aile okursa çocuk da görür okur diye. Doğru ama eğer aile okumazsa çocuk gene de okuyabilir. Bunun bir örneği de benim.

    Ben ilkokuldayken çok konuşkan, dışa dönük, arkadaşları olan bir çocuk değildim. Bir de bizim ev tam cadde üstü olduğu için sokağa çıkıp oynama durumum da yoktu. Ben de kendimi kitaplara ve televizyona vermiştim. O zamanlar gazeteler kitap verirdi. Onları alıp okurdum. Paramı biriktirir, kitapçıya gider kitap alırdım. Lisede ipek Ongun kitaplarını ve Harry Potter serisini çok severek okurdum. O günden beri de okuyorum işte :-)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim annemle babam da kitap kurduydu diyemem açıkçası ama kitaplarla beraber büyüdüm yine de. Daha okula gitmezken babam her gün bana hikayeler okurdu. O zamanlardan beri kitap okumayı seviyorum. Bu konuda çok şanslı olduğumu düşünüyorum aynı zamanda. Ama sizin dediğiniz de çok doğru. Kitaplara olan sevgi içten gelir bana göre de. İyiki de böyle harika bir alışkanlığa sahibiz :)

      Sil